اجزای کفش چرمی

اجزای کفش چرمی

کیفیت مواد اولیه در تولید کفش‌های چرمی (طبیعی و مصنوعی) مانند هر کالای دیگری تأثیر مستقیم دارد. در این مقاله اجزای مختلف در کفش را که بعضی از آن‌ها دیده می‌شوند و بعضی دیده نمی‌شوند را بررسی می کنیم و می‌بینیم که چطور می‌توان کفش با کیفیت را تشخیص داد.

رویه کفش

در کفش‌های چرمی از رویه‌ی چرم گاوی یا مشابه مصنوعی آن استفاده می‌شود. مرحله اول دانستن روش‌های تشخیص طبیعی یا مصنوعی بودن چرم آن است. سپس در صورتی که چرم طبیعی باشد، ضخامت آن فاکتور مهمی در ماندگاری و ظاهر آن است که از قسمت های آزاد کفش می‌توان با چشم یا دست تشخیص داد.

نکته مهم دیگر یک دست بودن آن است. در چرم‌های طبیعی وجود تفاوت در قسمت‌های مختلف آن عادیست ولی کفاشان ماهر سعی می کنند از قسمت های بهتر آن برای یک‌دست شدن محصول نهایی استفاده کنند. وجود سالک یا درختی بودن چرم از مواردیست که ظاهر محصول را خراب می‌کند.

زیره کفش

در کفش‌های چرمی و غیرچرمی از زیره های مختلفی استفاده می شود که انواع زیره و موارد استفاده را در مقاله لینک شده بررسی کردیم. تشخیص کیفیت زیره بدون استفاده از آن امری دشوار است و نیاز به تجربه بسیار دارد اما در نکاتی کلی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • در زیره های PU وجود حباب های هوا طبیعی است اما زیاد بودن نشان از کیفیت کم مواد اولیه است.
  • در زیره های PVC وجود بوی بد نشانه بد بودن کیفیت مواد اولیه بازیافتی است.

تکسون

قسمت مهمی از کفش است که دیده نمی‌شود و در بو گرفتن پا تأثیر بسیاری دارد. تکسون لایه ایست که بین زیره کفش و کفی وجود دارد و در کفش هایی که کفی آن چسبیده نشده می توان آن را دید. ظاهری شبیه مقوا دارد و در انواع مختلف از رنگ زرد کمرنگ تا قهوه‌ای پررنگ وجود دارد. تکسون‌های با کیفیت در جذب عرق و بوی پا عملکرد فوق‌العاده‌ای دارند به طوری که با کمترین افزایش قیمت، محصول با کیفیت بسیار بالایی تولید خواهد شد. کیفیت تکسون ها از برند تولید کننده یا قیمت آن قابل تشخیص است.

در واقع تکسون برند معروفی است که به اشتباه در ایران به این بخش از کفش می گویند (مانند ریکا، پفک و …). نام این بخش کفش به انگلیسی Insole board است.

قدک

جنسی نازک تر از تکسون است که در پنجه و پاشنه کفش، بین رویه و آستر قرار می‌گیرد. این بخش باعث ایستایی شده و در اثر فشار و ضربه مقاومت می‌کند. در مدل های با کیفیت با فشار آوردن به آن، خم شده و به حالت قبل برمی‌گردد(اصطلاحاً پینگ پنگی). برای کفش‌های ایمنی، نظامی یا کوهنوردی از مدل های مقاوم تر و حتی فلزی استفاده می‌شود.

آستر

برای بالابردن کیفیت، ایستایی و ماندگاری کفش‌های چرمی در قسمت داخلی آن از آسترهای چرمی استفاده می‌شود. نوع این چرم معمولا چرم بز(چرم میشن) است و یا از چرم‌های مصنوعی مشابه استفاده می‌شود که مستقیما در کیفیت محصول نهایی و بو گرفتن پا تأثیرگذار است. بخش آستر به دلیل نازک بودن و درگیر بودن دائمی با پا حساس بوده و در صورت استفاده از چرم مصنوعی عمر پایینی خواهد داشت.

کفی

کفی کفش که معمولا در کفش‌های رسمی به صورت گلچه (یک لایه فوم و یک لایه چرم نازک) و در کفش‌های اسپورت به صورت ابری (یک لایه PU نرم و یک لایه چرم نازک) استفاده می شود. این لایه مستقیما با کف پا در تماس بوده و نرمی و حفظ حالت آن برای راحتی پا و امکان تنفس برای بوگرفتن پا بسیار تأثیر گذار است.

0 نظرات

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *